Jak narodziła się mucha?

Słowo krawat pochodzi od francuskiego "la cravate". Jak informują jedne źródła to oficerowie wojsk austro-węgierskich około roku 1660 po zwycięstwie nad Turkami paradowali przed obliczem króla francuskiego Ludwika XIV w mundurach przyozdobionych w kolorowe szarfy wiązane wokół szyi, wprowadzające w ten sposób na dwór francuski modę na krawaty. Potwierdzeniem tej teorii może być sama nazwa krawata pochodząca od słowa "Kroatia", jakim określono ówczesne tereny austro-węgier. Zdaniem innych historyków początków mody na krawat, można szukać w czasach dużo bardziej odległych, na dworze cesarza chińskiego Shi Huang Ti, gdzie w latach 260-209 p.n.e. żołnierze nosili owinięte wokół szyi chusty.

Trzecia teoria to Rzymian uznaje za wynalazców krawata. Na kolumnie Trajana, budowanej w 113 r. widnieją legioniści rzymscy przyozdobieni w "focale" - związany w węzeł szal usytuowany na pancerzu.
Niezaprzeczalnym jest fakt, że na dworze króla Ludwika XIV, zwanego królem-słońce (le voi-solail) noszono tzw. "cravates" - kosztowne koronkowe chusty. Jako, że koronki te były sprowadzane z Wenecji lub Finlandii, a tym samym niezmiernie drogie, niewielu mogło sobie na nie pozwolić.

Kolejną transformacją krawata był tzw. "Steinkerk". Jego nazwa pochodzi od wsi, gdzie podczas wojen o następstwo tronu w Palestynie pułk angielski zaatakował oddziały Ludwika XIV. Żołnierze nie mieli czasu na precyzyjne wiązanie krawatów, więc szybko zawiązywali prostym węzłem chusty zarzucone wokół szyi, a końce chust wsuwali w dziurki od guzików uniformu. Pod koniec XVIII w. nadeszła moda na francuskie "incroyable" (tłum. nie do wiary), w Anglii nazywane "modą serwetową". Noszono wtedy wielkie, krochmalone chusty misternie wiązane wokół szyi, podnoszące podbródek i nadające postaci nienaturalny, wyniosły wygląd. Nieco później udoskonalono trochę dziwaczny "incroyable". Nadal była to szeroka chusta wiązana pod brodą raz lub dwa razy, jednak jej końce były łączone na piersi i przytwierdzane szpilką. Nazywano je "PLASTRON" co z francuskiego oznacza pancerz florecisty, lub "ASCOT", od miejsca gdzie w Anglii odbywały się wyścigi konne. Z tej samej epoki pochodzi najbliższy obecnemu wizerunkowi krawata angielski "four-in-hand" (powozić czwórką koni), odpowiednik francuskiego "regate". Jest to wąski krawat, wiązany z przodu, charakterystyczny dla angielskich arystokratów uczestniczących w wyścigach, lub francuskich bywalców wytwornych klubów jachtowych czy żeglarskich.

Dzisiejsza moda wyselekcjonowała z szeregu form głównie długi krawat i muchę, a różnorodność kształtów została zastąpiona bogactwem wzorów i kolorów oraz bardzo dobrymi gatunkami tkanin.